De eerste uitgave van de Letterfontein in 1990 – 332 pagina’s dik – was gericht aan een kleine groep vakmensen in de publiciteit zoals drukkers, typografen, grafisch ontwerpers en reclame makers. Nu publiceren een algemeen goed is geworden is de doelgroep van de letterfontein ook behoorlijk is gegroeid. De tweede herdruk is nu al een feit met een oplage van 3.000 exemplaren.

Deze vierde editie  is een dikke pil van maar liefst 640 pagina’s “snoepgoed” Het boek behandeld de 50.000 jaar oude geschiedenis van ons magere alfabet van maar 26 tekens en 10 cijfers, maar laat ook de variatie zien tussen verschillende fonts in het letterproof gedeelte.

Mooi zijn ook de beschrijvingen en de illustraties over bijvoorbeeld de éénbenige letters, lettertekens, ligaturen, kapitaal- of majuskelschriften, schreef of schreefloos.

Kortom wil je vormgeving, wil je dat je website of publicatie een goede typografische uitstraling heeft dan is de letterfontein een bron vol kennis.
En voor de typograaf… tja, pure chocolade, een hebbeding.

Om de compactheid en wendbaarheid te bewijzen van de Toyota iQ is deze ingezet voor het maken van een letterfont. De iQ. De nauwkeurige bewegingen van een rijdende Toyota iQ zijn via een camera boven de auto opgenomen en omgezet naar een letterfont.

Font Driver – Stef van Campenhoudt
Font designers – Piette & Damien
Artiest – Zach Lieberman

De iQ is hier te downloaden

Op de studio van Testbeeld hebben we nog een paar letterproeven liggen van Eduard Bos 2 dikke pillen. Deel 1 A t/m F 750 pagina’s en deel 2 G t/m Z 784 pagina’s. Met als faketekst je zult maar letter wezen.

De teksten zijn volgens het boek geschreven door Johan Th. Bos, maar of dat ook de tekst betreft “Je zult maar letter wezen” weet ik niet. Daarnaast staat “Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd enz.” dit is altijd concequent aan de laars gelapt deze tekst is op allerlei manieren aangepast gebruikt en vermenigvuldigd.

De fake tekst: Je zult maar letter wezen.

Goed, ik ben zeker niet ontevreden. Maar het valt niet mee in deze jaren tot het vaderlandse alfabet te behoren. Fotozetterijen wringen je in steeds ingewikkelder bochten. Omdat elke tekst zo nodig uit het meest adequate lettertype gezet moet worden vervaardigd. Bij Studiozetterij Eduard Bos is het allemaal extra vervelend. Daar krijg je krijgt als fatsoenlijke letter al gauw de zenuwen. Het ene type is nog niet op de markt, of het volgende type is al weer in aantocht.

Kijk, daar word je als degelijk lid van het alfabet nou zo moe van. Maar waag het niet sporen van vermoeidheid te tonen, want je wordt door de directie van het bedrijf hoogst persoonlijk genadeloos in de vuilnisbak gesmeten. “Voor zieke letters is her geen plaats”, zeggen de jongens van Studio zetterij Eduard Bos te pas en te onpas. Daarom is het zetwerk dat hier de deur uit gaat, zo kraakhelder. Maar vraag niet wat het óns allemaal kost. Geen mens schijnt enig medelijden voor onze familie te kunnen opbrengen. Over letterlievendheid gesproken…